Als jong kind genoot ik enorm van de kleine boetseerwerkjes die ik maakte van bijenwas op de Vrije School. Waar mijn zus moeiteloos tekende, duurde het bij mij jaren voordat ik ontdekte dat driedimensionaal werken mij veel natuurlijker lag.

Die vroege herinnering kwam terug toen ik in 2008 opnieuw een stuk klei in mijn handen kreeg. Dat moment voelde als thuiskomen — en sindsdien heeft het materiaal mij niet meer losgelaten.

Ik begon thuis met kleine handgevormde objecten, maar al snel groeide de behoefte aan verdieping. Ik startte met draailessen bij Miriam van Eijken en kocht niet lang daarna mijn eigen oven en draaischijf. Zo ontstond mijn atelier aan huis. Vele draaiuren volgden, met wisselend resultaat maar altijd met veel plezier. Draaien leer je immers vooral door het veel te doen.

In 2022 volgde ik de cursus Groot Draaien bij meesterdraaier Mathieu van der Giessen aan de Nederlandse Keramiekopleiding in Gouda. Daar heb ik enorm veel geleerd over techniek, vorm en beheersing van het materiaal.

Bij dezelfde opleiding volgde ik ook de cursus Decoratietechnieken bij Lucia Fransen. Bij haar ging een wereld voor me open. Ik leerde werken met engobes, texturen en structuren, maar vooral leerde ik écht kijken — naar vorm, ritme, regelmaat en onregelmatigheid, naar kleur en schaduw in zowel de natuur als de dagelijkse wereld om ons heen. Door de lessen en het persoonlijke contact met Lucia begon ik steeds duidelijker te voelen waar mijn werkelijke richting ligt.

Mede geïnspireerd door de fotografie van Karl Blossfeldt maak ik graag objecten die doen denken aan zaden, pitten en groeistructuren.

Mijn werk is inmiddels tweeledig.

Aan de ene kant maak ik gebruiksvoorwerpen die ik kleurrijk decoreer. Het krijgt voor mij extra betekenis wanneer deze objecten een rituele of ceremoniële functie hebben. Zo maakte ik een set bekers met kan voor een huwelijk en een serie ceremoniële bekers voor een vrouwencirkel. Ook het maken van een urn of verdeelurn voor een dierbare ervaar ik als zeer waardevol en bijzonder.

Aan de andere kant ontstaan er natuurlijke vormen van bijna zwartbakkende klei, die hooguit een subtiele oxide krijgen als accent. Deze objecten zijn altijd geïnspireerd op natuurlijke vormen, maar tijdens het maakproces laat ik intuïtie en verbeelding de vrije loop. Zo groeit ieder werk uit tot een uniek object — een spel tussen vorm, materiaal en verbeelding.

Dit jaar exposeer ik samen met Iris Ursem